Bir parti kartı basit görünür: boşluklu bir cümle ya da kısa bir ifade. Ellinci oyunda da komik kalan yüzlercesini yazmak ise bir zanaat. Bu yazı, REZİL kartlarının nasıl kurulduğuna bir bakış: Bir soru kartının ne yapması gerektiği, tur kazandıran cevap türleri ve iki özel destenin, yani gurbetçi ve beyaz yaka destelerinin nasıl bir araya geldiği.
Başlamadan bir not: REZİL 16 yaş ve üzeri için bir oyun ama aşağıdaki örneklerin hepsi, yapıyı göstermek için bu yazıya özel yazdığım temiz örnekler. Hiçbiri destelerdeki gerçek kartlardan değil.
Bir soru kartı ne yapmalı?
Soru kartı, masanın tamamladığı bir kurulum. Kulağa bariz geliyor ama bu kural pek çok cazip kartı eliyor.
- Birçok cevaba uymalı. Sadece tek bir cevap anlamlıysa o kart soru değil, bulmaca ipucudur. İyi bir soru kartı, elindeki neredeyse her cevabı işe yarayabilirmiş gibi gösterir.
- Boşluk sona yakın olmalı. Espri cümlenin bittiği yerde patlar. Başa konan bir boşluk sürprizi öldürür.
- Esprinin kendisi olmamalı. Soru kartı tek başına zaten komikse cevaplar onunla yarışmak zorunda kalır. Soru kartı vurmamalı, sadece zemini hazırlamalı.
- Sesli okununca iyi akmalı. Masadaki biri onu herkese okuyacak. Uzun kurulumlar dinleyenleri yarı yolda kaybeder.
İşe yarayan iki soru kalıbı
Güçlü soru kartlarının çoğu iki kalıptan birine giriyor.
Durum artı tırmanma. Herkesin tanıdığı bir şeyle başla, sonra onu bir yöne çevir ve dönüşü boşluk tamamlasın. Örneğin: "Ev sahibi sonunda kombiyi tamir etti. Karşılığında ____ istedi." İlk cümle sıradan bir sahne kuruyor. İkincisi bir dönüş vaat ediyor. Cevap da onu teslim ediyor.
Kısa ve keskin. Birkaç kelime ve bir boşluk; bütün işi cevap yapıyor. Örneğin: "Gizli yeteneğim: ____." Bunlar destenin yük beygirleri. Bozulmaları neredeyse imkânsız ve güçlü bir cevabı parlatıyorlar.
Destenin ikisine de ihtiyacı var. Tırmanan sorular büyük anlar yaratıyor. Kısa sorular da aradaki temponun düşmesine izin vermiyor.

Tur kazandıran dört cevap türü
Kahkahaların çoğu cevap kartlarından geliyor. Pek çok taslaktan sonra kazananların dört aileye ayrıldığını gördüm:
- Çok spesifik nesneler. Spesifik olan, genel olandan daha komik. "Bir fotoğraf" hiçbir şey. "Plastiğe kaplatılmış kendi pasaport fotokopim" ise koca bir insan.
- Tanıdık karakterler. Herkesin böyle birini tanıdığı tipler: "apartmandaki her şeyi bilen teyze", "halamların aile WhatsApp grubu". Yüzü masa kendisi dolduruyor.
- Saçma mantık. Hiçbir bağlamda anlam taşımayan, bu yüzden de her bağlamda tuhaf bir şekilde anlam kazanan cevaplar. Oyun içi eğitim, mükemmel bir ilk buluşma için "grup ödevi" ile "yangın alarmı"nı birleştiriyor; tam olarak bu.
- Küçük karanlık itiraflar. Herkesin tanıdığı ama kimsenin yüksek sesle söylemediği küçük itiraflar: "toplantıda sesim kapalıymış gibi yapmak", "kitabın son sayfasını önce okumak". Bunlar tanıma kahkahası topluyor.
İyi bir el bu dördünü karıştırır; böylece hangi soru gelirse gelsin her oyuncunun deneyecek bir şeyi olur. Cevap kartlarının kısa ve kendi başına anlam taşıyan ifadeler olarak yazılmasının sebebi de bu: Her cümleye düşürülüp ayakta kalmaları gerekiyor.
Gurbetçi ve beyaz yaka desteleri
İki özel deste var, çünkü hitap ettikleri kişiler çok belirli bir gündelik hayatı paylaşıyor.
Gurbetçi destesi iki ülke arasında yaşamak üzerine: Ancak başka bir daireden alınabilen bir formu isteyen daireler, babaanneye mesleğini yeniden anlattığın görüntülü aramalar ve memlekete boş gidip yiyecekle dolu dönen bavul. Örnek bir soru: "Pasaport kontrolünde ziyaretimin amacını sordular. Ben de ____ dedim." Örnek bir cevap: "el bagajımdaki üç kilo ev yapımı reçel".
Beyaz yaka destesi toplantılar, gelen kutuları ve meşgul görünmenin tuhaf tiyatrosu üzerine: "E-posta olabilecek o toplantının asıl konusu ____ çıktı." Olası cevaplar: "herkese yanıtla", "üçüncü kattaki yazıcı", "adı 'kısa bir sync' olan takvim daveti".
İki deste de her dilde ayrı yazılıyor, çünkü gurbet evrak işlerinin ya da ofis kültürünün ayrıntıları ülkeden ülkeye çok değişiyor. Bu yaklaşımı REZİL'i 10 dilde sıfırdan yazmak yazısında anlatıyorum.
Neler eleniyor?
Düzeltmek en az yazmak kadar önemli. Bir kart şu durumlarda eleniyor:
- Gönderme dar kitleli ve sadece bazı oyuncular anlıyorsa;
- Kart arkasında hiçbir zekâ olmadan sadece kırıcıysa;
- İşe yaraması için bir görsele ya da ses tonuna ihtiyaç duyuyorsa;
- Türkçe destede bir din esprisiyse; bu, o deste için bilinçli olarak çizilmiş bir sınır.
Önce zekâ geliyor. Kahkaha tek başına şoktan değil, oyuncuların seçtiği birleşimden gelmeli. O birleşimlerin nasıl değerlendirilip puanlandığı ise küçük kurallar, büyük kahkahalar yazısında.